Ułożenie włosów


Wszystko, co zostało dotychczas powiedziane, dotyczyło przede wszystkim włosów na sklepieniu głowy. Jednakże nie jest to jedyna okolica owłosiona, a występujące tam włosy nie są jedynym typem zarostu. Jak wspomniano - poza kilkoma okolicami (dłonie, podeszwy stóp, ostatnie człony palców, napletek i żołądź oraz wargi sromowe mniejsze) - cała skóra ssaków, w ich liczbie zaś również człowieka, jest owłosiona. Już w życiu płodowym człowiek pokryty jest owłosieniem szczególnego rodzaju. U człowieka dorosłego występują tzw. włosy długie na sklepieniu głowy, a u mężczyzn - również na brodzie, podbródku, wardze górnej, górnej części karku i szyi; ponadto włosy występują w dołach pachowych, w okolicy łonowej, a u mężczyzn przeważnie także na klatce piersiowej, zwłaszcza w okolicy mostkowej. Ale reszta ciała także pokryta jest włoskami, tam zaś, gdzie pozornie włosków nie widać, można przy dokładnym przyjrzeniu się stwierdzić obecność bardzo cienkich, małych, jasnych miękkich włosów, zwanych meszkiem. Osobnym rodzajem włosów są tzw. włosy szczeciniaste, tworzące brwi i rzęsy, oraz włosy przewodów słuchowych i nosowych. U niektórych zwierząt występują jeszcze inne rodzaje włosów: włosy zatokowe (zmysłowe, czuciowe), np. u kotów i psów, oraz włosy na pograniczu śluzówki policzków, np. u niektórych gryzoni.

Owłosienie zależy w znacznej mierze od czynnika dziedzicznego. Są rodziny, w których większość osób cieszy się dobrym, mocnym owłosieniem, są i takie, w których regułą są włosy rzadkie. W jednych rodzinach kobiety mają pewną tendencję do nadmiernego owłosienia nóg, a ściślej goleni, w innych natomiast zdarza się to rzadko. Uogólnieniem czynnika dziedzicznego jest czynnik etniczno-rasowy. Podobnie jak to było z barwą włosów, rozkład owłosienia jest znamienny dla poszczególnych ras ludzkich. Europejczycy i narody pochodzenia europejskiego oraz basenu śródziemnomorskiego odznaczają się obfitym owłosieniem. Mężczyznom wyrastają potężne brody i wąsy, a także ich klatki piersiowe są z reguły w pewnym stopniu owłosione. Wśród ludów rasy żółtej owłosienie na głowie jest co prawda dość obfite, ale wąsy mężczyzn raczej rzadkie; to samo dotyczy Indian amerykańskich.

Owłosienie jest przede wszystkim funkcją płci i wieku. Jak wspomniano płód pokryty jest specjalnym rodzajem meszku włosowego. Noworodek ma już owłosioną główkę, przeważnie także dostrzegalne brwi i rzęsy. Włoski główki niemowlęcia w ciągu pierwszych tygodni życia wypadają, wycierają się, ale wkrótce zaczynają wyrastać nowe. Ogólnie biorąc, włosy można podzielić z punktu widzenia czasu ich pojawienia się i miejsca występowania na 3 kategorie:

  • włosy niezależne od rozwoju płciowego,
  • włosy występujące w okresie dojrzewania płciowego, ale wspólne dla obu płci,
  • włosy ludzi dorosłych zróżnicowane pod względem miejsca wyrastania zależnie od płci. Podział ten jest tylko z grubsza dokładny.

Podział ten jest tylko z grubsza dokładny. Do pierwszej kategorii zalicza się włosy sklepienia głowy, brwi i rzęsy oraz meszek pozostałych okolic. Te włosy występują od początku życia pozapłodowego i są w zasadzie jednakowe u obu płci, jeśli chodzi o miejsce ich wyrastania.

W drugiej kategorii znajdują się włosy dołów pachowych, wzgórka łonowego i sąsiedztwa, a także włosy przewodów słuchowych i nosowych. Pachy i wzgórek łonowy porastają w okresie pokwitania równolegle na ogół z wystąpieniem pierwszych miesiączek i rozwojem gruczołów mlecznych u dziewcząt, a mutacją głosu u chłopców. Wystąpienie owłosienia pach wiąże się z równoczesnym rozwojem w dołach pachowych specjalnej odmiany gruczołów potowych, zwanych apokrynowymi.

Do trzeciej kategorii należą włosy osobników dorosłych, zależne od płci. Właściwie można by tu mówić o włosach charakterystycznych dla płci męskiej. U mężczyzn bowiem występuje obfitsze owłosienie w miejscach, gdzie u kobiet i dzieci włosy są reprezentowane (w typowych przypadkach) jedynie przez meszek. A więc mężczyźni mają owłosioną twarz (policzki), górną wargę, podbródek i brodę oraz górną część szyi; są to: broda, wąsy, bokobrody. Również u mężczyzn występuje owłosienie w okolicy mostkowej i sutkowej, owłosienie przedramion, grzbietów rąk i palców, ud i podudzi. W tych okolicach u kobiet pojawia się zaledwie meszek, ewentualnie bardzo cienkie, krótkie, jasne włoski, do tego rzadkie, nie mówiąc o odchyleniach od stanu prawidłowego. W zasadzie owłosienie w dołach pachowych jest obfitsze u mężczyzn niż u kobiet. To samo dotyczy wzgórka łonowego. Ponadto u mężczyzn owłosienie wzgórka łonowego nie kończy się, jak u kobiet, poziomą granicą górną, lecz ciągnie się w linii środkowej ciała wąską smugą aż do pępka.

U mężczyzn zdarzają się także bardzo wydatne brwi, czasem o nieuporządkowanym kierunku wyrastania włosów: są to tzw. brwi krzaczaste, nadające twarzy wygląd bardzo męski, poważny, czasem nawet groźny. Owłosienie przewodów słuchowych i nosowych jest także obfitsze u mężczyzn. Natomiast rzęsy, czasem dość długie i zawijające się (w sposób naturalny) u dzieci, są na ogół dłuższe u kobiet niż u mężczyzn. Nawet owłosienie sklepienia głowy wykazuje pewne różnice zależne od płci. Włosy dzieci pokrywają głowę tak, że kąty czołowo-skroniowe są zarośnięte. Podobnie przebiega granica skóry owłosionej głowy u kobiet i młodzieży. Natomiast u mężczyzn w sile wieku granica ta najczęściej cofa się w kątach czołowo skroniowych, tworząc głębokie zatoki.

Wszystkie wymienione tu cechy owłosienia sprawdzają się u większości osobników w omawianych kategoriach płci i wieku. Ale odchylenia od tej normy przeciętnej są dość częste i w różnych wzajemnych kombinacjach tworzą mnóstwo odmian i konkretnych typów owłosienia. Tym bardziej, że owłosienie - jak wiadomo - stanowi jedną z drugorzędnych (a według niektórych podziałów - trzeciorzędnych) cech płciowych. Możliwość kombinacji cech owłosienia jest bardzo rozległa: spotyka się kobiety o wydatnym biuście, a równocześnie o mocno owłosionych nogach; albo mężczyzn o gęstym, czarnym, aż granatowym zaroście, a równocześnie o niezwykle wysokim, mezzosopranowym głosie. Częściej zdarzają się, rzecz jasna, odchylenia od przeciętności wzajemnie zgodne: męskiemu typowi owłosienia towarzyszą inne cechy męskie, kobiecemu - kobiece.


 
Copyright © 2008 pieknewlosy.info